معرفی رشته مهندسی بهداشت محیط

سلامتی موهبتی است الهی که به تمام موجودات روی کره زمین عرضه گردیده است و هیچ انسانی حق ندارد بر اساس باورهای خود آن را از دیگران سلب نماید. سلامتی متأثر از عواملی نظیر آب، هوا، خاک، گیاه، حیوانات و نظیر آن است که در بهداشت محیط مورد توجه و بررسی قرار می‌گیرد و عواملی که می‌تواند سبب به هم خوردن تعادل محیطی شود شناسایی و روابط مطلوب و نامطلوب آنها بررسی می‌شود. پویایی شگرف علمی در شناخت جهان هدفدار و قانونمند با اتکا به خلاقیت‌های نهفته بشر، قوه فعال اندیشه و ارزش‌بخشی به مرتبه تفکر، تعلیم و تعلم، منجر به نوآفرینی فضای عمومی زندگی و ارتقای تمدن بشری شده است. تغییرات فاحش جمعیتی و تراکم روزافزون آن، محدودیت منابع، تلاش و نیاز جهانی به محدود ساختن استفاده هرچه بیشتر از آنها، و پیشرفت‌های سریع تکنولوژیک، لزوم توجه به توسعه پایدار را طلب می‌کند. در این راستا، تربیت نیروی انسانی عالم و کارآمد که بتواند اهداف توسعه پایدار را محقق نماید، به عنوان یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر در جوامع خودنمایی می‌کند.

بهداشت محیط در جهت عدالت اجتماعی و برابری انسان‌ها در قبال بهره‌گیری از مواهب طبیعی و خدادادی، توجه به حیات رو به رشد انسان‌ها، توجه به محیط به عنوان یک وظیفه ملی و امانت الهی، جلب مشارکت و مداخلهٔ مردمی در فعالیت‌های مرتبط با رشته، و پیشگیری از فعالیت‌های مغایر با توسعه پایدار تأکید می‌نماید. بهداشت محیط شرایط محیطی را به گونه‌ای فراهم می‌سازد که همه انسان‌ها، حیوانات و گیاهان از زندگی مطلوبی بهره‌مند گردند.

این رشته یکی از شاخه‌های علوم بهداشتی است که عوامل خارجی مؤثر بر سلامت انسان را کنترل می‌کند. در این رشته، علاوه بر حفظ سلامت و ایمنی، جنبه‌های زیبایی‌شناختی نیز متناسب با نیازها و انتظارات جامعه هدف مورد توجه قرار می‌گیرد. از طرفی، کیفیت محیط و حفظ سلامت اکوسیستم‌ها نیز به طور غیرمستقیم مورد توجه است. بر این اساس، عمده‌ترین فعالیت‌ها در حوزه بهداشت محیط عبارتند از:

• تأمین آب آشامیدنی سالم و بهداشتی
• تصفیه و دفع پسماندهای جامد شهری و خطرناک
• طراحی سیستم‌های جمع‌آوری، تصفیه و دفع فاضلاب
• تصفیه و طراحی تصفیه‌خانه‌های آب و فاضلاب
• پیشگیری و کنترل آلاینده‌های آب، خاک، هوا، صدا، پرتوزاها و ...
• بهداشت و ایمنی مواد غذایی
• بهداشت مسکن و اماکن عمومی

مأموریت‌ها
تأمین نیروی انسانی متخصص جهت رفع نیازهای جامعه در عرصه‌های آموزشی، پژوهشی، اجرایی، مشاوره‌ای و مدیریتی؛ ارتقای سلامت و رفاه جامعه؛ تولید و گسترش دانش و فنون حفظ و بهسازی محیط؛ ارائه راهکارهای مناسب و عملی در خصوص بهره‌برداری از منابع محیط در راستای توسعه پایدار؛ بهبود اقتصاد ملی از طریق ظرفیت‌سازی در زمینه کاهش آلودگی‌های زیست‌محیطی و خسارت‌های ناشی از آن؛ و توسعه دانش و آگاهی و پژوهش جهت دستیابی به روش‌های کارآمد و عملی.